tennisforum
23 November , 2017, 05:48:51 *
Welkom, Gast. Alsjeblieft inloggen of registreren.

Login met gebruikersnaam, wachtwoord en sessielengte
Nieuws: Er kwamen in 2009 28.569 bezoekers kijken.  zie ook: http://www.darwinpark.nl/tennis/                                               
 
   Startpagina   Help Zoek Inloggen Registreren  
Pagina's: [1]
  Print  
Auteur Topic: Cruise naar het Panamakanaal  (gelezen 9367 keer)
axel
Moderator
Hero Member
****
Offline Offline

Berichten: 271



« Gepost op: 20 Oktober , 2012, 14:19:38 »

          



 

                                      



          


          

           Greater Fort Lauderdale is the home of Port Everglades, one of the most popular departure points for cruises sailing to the Caribbean Islands. A convenience which makes this port of call desirable is that the Fort Lauderdale/Hollywood International Airport is only two miles from the eleven cruise terminals.
 

    
                

          


          

          
          
          Turkse Gier (Roodkopgier)(Cathartes aura) een vogel die in het grootste deel van de Amerika' voorkomt


          


          De witbuikboebie of brown booby begeleidt ons schip enige tijd








           HALF MOON CAY


            

          


          

          


The Carnival Triumph docked at Half Moon Cay
Little San Salvador Island is located about 100 miles southeast of Nassau.
 



          







           ARUBA


 
In 1636 werd Aruba overgenomen door de Nederlanders.
 

 
Aruba was tussen 1807 en 1816 in de handen van de Engelsen. In 1824 werd goud ontdekt, dat tot 1916 door een Engelse maatschappij gewonnen werd. Bij de totstandkoming in 1865 van het nieuwe Regeringsreglement werd door de minister van Koloniën geconstateerd dat de enige band tussen de eilanden de onderhorigheid aan de Nederlandse Staat was.
 


Standbeeld van Henny Eman naast het parlementsgebouw in Oranjestad
In 1907 ontstond een fel protest van Arubaanse handelaren tegen de vermeend stiefmoederlijke behandeling door Nederland van Aruba.
 
In 1947 werd door het Arubaanse volk een petitie opgesteld voor "separacion", "verlaating" (secessierecht) en werd na een grootse volksdemonstratie voor volkomen zelfstandigheid, een dergelijke onafhankelijkheid vastgelegd in Aruba’s eerste “STAATSREGLEMENT” volgens de wens van het Arubaanse volk: Aruba als volkomen autonoom staat/land, lid van het Koninkrijk, rechtstreeks onder de Kroon. Actief kiesrecht hebben de op Aruba geboren Nederlanders, en elders geboren Nederlanders die ten minste 10 achtereenvolgende jaren op Aruba hebben gewoond. Daarmee werd dus al in 1947 duidelijk gedefinieerd wie als Arubaans burger beschouwd kan worden.
 
Op 15 maart 1952 werd wederom een een definitie van het Arubaans burgerschap vastgesteld. Deze keer in een motie van de Eilandsraad van Aruba: voor een kiesstelsel, waarbij de op Aruba geborenen en hun kinderen, waar ook geboren, mits Nederlanders, in de volksvertegenwoordiging een meerderheid hebben. Dit voorstel werd aangenomen met 16 stemmen vóór en 5 stemmen tegen.
 
Gedurende de Conferentie van 1972 in Suriname stelde de heer Yarzagaray: “Wij zullen wel een oplossing vinden, maar Aruba zal nooit een tweederangs nationaliteit accepteren!”. Terug op Aruba begon de MEP op planmatige wijze het Arubaanse volk op Aruba's onafhankelijkheid voor te bereiden. Men ging hiervoor naar de Verenigde Naties en naar de buurlanden om steun voor het voorbereiden van een referendum. Aruba kreeg onder andere steun van Venezuela, Panama en Costa Rica en men reisde ook naar Londen voor de steun van de "Socialist International", waarvan de MEP later lid werd.
 
In 1976 werd voor het eerst een datum voor Aruba’s onafhankelijkheid vastgelegd, te weten voor 1981; 18 maart werd Dag van Aruba’s Vlag en Volkslied, hiermee twee symbolen van Aruba’s soevereiniteit en onafhankelijkheid verenigend.
 
In april 1978, met de ondertekening van het “Protocol van W’stad” werden Aruba’s Zelfbeschikkingsrecht en Onafhankelijkheid en ook van de andere eilanden officieel erkend. Dit leidde tot de Rondetafelconferentie in 1981, waar Aruba in een eindnota haar datum voor onafhankelijkheid nu verlegde naar het jaar 1991.
 
1983: Aruba's De-Kolonisatie Accoord: Aruba ging met de al vastgelegde datum in 1981 voor haar onafhankelijkheid voor 1991, naar de Rondetafelconferentie in 1983, en zo kreeg Aruba eindelijk de “Status Aparte” vastgelegd voor 1 januari 1986: tegelijk met de datum voor een nieuwe rechtsorde voor een gemenebest sui generis, voor een nieuwe, moderne Koninkrijk vastgelegd voor: 1 januari, 1996.
 
De grondwet van Aruba werd op 9 augustus 1985 unaniem aangenomen. Op 12 december werd het zeegebied in een Rijkswet vastgelegd (Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden 1985, nr. 665; Rijkswet Staatsblad 1985, Nr. 664).
 
Op 1 januari 1986 werd Aruba afgescheiden van de Nederlandse Antillen en werd het een volkomen zelfstandig en autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden (status aparte): Aruba verkreeg net als Nederland en de Nederlandse Antillen de hoedanigheid van volwaardig land binnen het Koninkrijk.
 
Uitgaande van het recht op zelfbeschikking van elk der eilanden, aanvaardde men het besluit van Aruba om gebruik te maken van zijn zelfbeschikkingsrecht door definitief te kiezen voor de onafhankelijkheid. Nederland zou voor het verkrijgen van Aruba’s volkenrechtelijke erkenning alle steun verlenen. In 1991 hebben Nederlandse en Arubaanse politici echter alsnog afgezien van de stap naar volledige onafhankelijkheid.



          


          


          


          


          






           BONAIRE


           Bonaire (Papiaments: Boneiru) is een eiland in de Caraïben dat bestuurlijk als openbaar lichaam een bijzondere gemeente binnen Nederland vormt. Het is gelegen in het zuidelijke deel van de Caraïbische Zee, voor de kust van Venezuela, en behoort tot de ABC-eilanden van de Kleine Antillen. De hoofdstad van Bonaire is Kralendijk; een verbastering van Koralendijk (dijk van koraal). De oudste nederzetting is Rincon, Spaans voor "hoek".

De eerste bewoners van Bonaire waren de Caiquetio indianen die het eiland vanaf Venezuela bereikten rond 1000 n. Chr. Restanten van deze indianen zijn onder andere te vinden in de vorm van rotstekeningen in de buurt van Onima aan de oostkust van Bonaire.
 
In 1499 landden Alonso de Ojeda en Amerigo Vespucci als een van de eerste Europeanen op Bonaire. Zij namen het eiland voor Spanje in bezit. Omdat Bonaire geen goud had en niet geschikt was voor de landbouw zagen de Spanjaarden geen noodzaak een kolonie te stichten. De lokale indianen werden afgevoerd om als slaven te dienen in plantages in Zuid-Amerika. In 1526 introduceerden de Spanjaarden vee op Bonaire. Als gevolg hiervan komen ezels (of buriku) en geiten (of kabritu) er in het wild voor.
 
Ondertussen ontstond een kleine gemeenschap op het eiland in het plaatsje Rincon, dat in een vallei tussen de heuvels veilig was voor piraten. De mensen uit deze gemeenschap waren vooral veroordeelden en krijgsgevangenen.
 
In 1633 veroverde Nederland Bonaire op de Spanjaarden. Het kwam onder het gezag van Wouter van Twiller, gouverneur van de nieuwe Nederlanden, en kwam onder bestuur van de West-Indische Compagnie. Deze importeerde een klein aantal slaven voor landbouw (voornamelijk hout, maïs en zoutwinning). Slaven die in de zoutwinning werkten, verbleven in slavenhutjes bij de zoutpannen, nauwelijks hoger dan 2 meter. Deze hutjes zijn nog steeds te zien op zuid-Bonaire. De slavernij is er in 1863 afgeschaft.
 
In het begin van de negentiende eeuw verloor Nederland de heerschappij over de Antillen twee maal aan Groot-Brittannië. Toen de eilanden in 1816 definitief aan Nederland werden toegewezen, bouwde de Nederlandse overheid Fort Oranje in Kralendijk om het eiland te beschermen. De kenmerkende vuurtoren in het fort is gebouwd in 1868. Zout was inmiddels de grootste bron van inkomsten voor het eiland. De productie was zo groot geworden dat er vier obelisken gebouwd werden om de schepen naar de zoutpannen te leiden. Inmiddels wordt het zout vooral gebruikt voor vaatwasmachines en in strooizout voor gladde wegen. De rechten van AKZO zijn al een aantal jaren geleden overgedaan aan Cargill, een Amerikaans bedrijf.
 
In de twintigste eeuw werden tenslotte de twee aanlegpieren vernieuwd waardoor de grote cruiseschepen er eenvoudig kunnen afmeren en werd het vliegveld, Flamingo Airport, aangelegd. In 1936 kregen mannen stemrecht. Gedurende de Tweede Wereldoorlog diende de locatie waar nu het hotel Divi Flamingo staat als concentratiekamp voor krijgsgevangen Duitse en Nederlandse nazi's. Onder koningin Juliana werden de Antillen in 1954 een autonoom deel van het Koninkrijk der Nederlanden. Toen de Nederlandse Antillen op 10 oktober 2010 als land werd opgeheven, werd Bonaire een bijzondere gemeente van Nederland. Op 12 september 2012 mochten inwoners van Bonaire voor het eerst stemmen bij verkiezingen voor de Tweede Kamer.



            



            


            


            


          

            Vogelkenner Herman Olde verzekerde mij dat het hier om steenlopers gaat. Ze zijn totaal niet schuw en liepen onder
            onze stoelen op een terrasje aan de waterkant door.





           Curaçao


            



Na het faillissement van de WIC in 1791 werd Curaçao een echte Nederlandse kolonie. Van bezit van een consortium van private aandeelhouders van de WIC werd Curaçao een deel van het koninkrijk. In 1795 kwamen de slaven op Curaçao in opstand. De opstand stond onder leiding van Tula, een slaaf die een centrale rol speelt in de geschiedenis van Curaçao, de opstand werd na een korte periode neergeslagen. In 1800 werd Curaçao bezet door de Engelsen, die in 1803 door de plaatselijke bevolking werden verdreven. In 1807 veroverden de Engelsen het eiland opnieuw. Sinds 1816 valt Curaçao onder Nederlands bestuur. Om de bestuurskosten te verlagen werden de West-Indische koloniën in 1828 teruggebracht tot één kolonie met een Gouverneur-Generaal in Paramaribo. In 1845 kwam men hier gedeeltelijk op terug omdat het besturen van de eilanden vanuit Suriname niet goed werkte. Vanaf dat jaar waren er weer twee West-Indische koloniën:
 Suriname
 Curaçao en Onderhorigheden (bestaande uit zowel de Bovenwindse als de Benedenwindse Eilanden)
 
In 1830 verboden de Engelsen de internationale handel in slaven. Dit leidde ertoe dat de handel in slaven economisch onaantrekkelijk werd. In 1863 werd de slavernij op Curaçao afgeschaft. De lokale economie raakte in het slop. Veel voormalige slaven vonden het moeilijk om op Curaçao in hun broodwinning te voorzien. Curaçaoënaars emigreerden in groten getale naar plaatsen zoals Cuba om daar in suikerplantages te werken.
 
Tot in het begin van de twintigste eeuw leefde Curaçao van handel, landbouw en visserij. Het economische tij keerde in 1914 toen grote aardoliereserves in Venezuela werden ontdekt. Shell vestigde meteen een olieraffinaderij op het eiland, bij Asiento - waar eerder in slaven gehandeld werd. Tijdens de Tweede Wereldoorlog speelde het eiland een belangrijke rol bij de levering van brandstof voor de geallieerde troepen.
 
In 1954 verkreeg Curaçao samen met de andere Nederlandse Antillen politieke autonomie. In de jaren veertig en vijftig bracht de raffinaderij welvaart en modernisering voor het eiland, maar de welvaart was ongelijk verdeeld. De pas ontstane Curaçaose arbeidersklasse werd steeds ontevredener met de loonpraktijken van de Koninklijke Shell. Ook was de deelname van de Afro-Curaçaose bevolking aan het politiek proces nog beperkt. Op 30 mei 1969 brak een arbeidersopstand uit bij de ingangspoort van de Shell raffinaderij. Tijdens de opmars naar de binnenstad werd onder andere de vakbondsleider Wilson Godett neergeschoten en staken woedende arbeiders panden in Punda en Otrobanda in brand. Nadat de lokale regering Nederlandse mariniers hadden laten overvliegen om de orde te herstellen, werd er flink gewerkt om de overheid te 'Antillianiseren'. Deze gebeurtenis gaat de boeken in als Trinta di mei. Wilson Goddett heeft zelfs enige tijd een bestuurlijke functie vervuld. In de jaren tachtig verliet Shell Curaçao. De olieraffinaderij werd van toen af aan door het eilandgebied verhuurd aan de Venezolaanse staatsoliemaatschappij PDVSA.

                                              


          

          

           Van de terminal naar de pontjesbrug is het niet meer dan een kwartier lopen.


          


          



          

          

        

                                       Koningin Emmabrug


 
De Koningin Emmabrug (bijnaam swinging old lady of pontjesbrug) is een kenmerkende pontonbrug in het centrum van Willemstad op Curaçao. De brug is 168 meter lang en de enige drijvende houten draaibrug ter wereld. De brug drijft op 16 pontons.
 
De Emmabrug drijft op de Sint Annabaai en verbindt Punda met Otrabanda. Als de brug voor de scheepvaart moet worden geopend wordt deze in zijn gehele lengte door de brugwachter naar de walkant van Otrabanda gevaren. De brug is voorzien van een motor. Als de brug open is, wordt er een gratis veerpont ingezet enkele honderden meters verder. De Emmabrug is in 1888 gebouwd en is in 1939 geheel vernieuwd. In de begintijd was de Emmabrug een tolbrug, maar mensen zonder schoenen mochten gratis naar de overkant.
 




De koningin Emmabrug in 2004
Sinds 1974 worden auto's geweerd van deze brug. Deze konden toen gebruik gaan maken van de Julianabrug. Dagelijks maken 15.000 voetgangers gebruik van de pontjesbrug. De laatste jaren was de brug in een zeer slechte staat. Het asfalt viel op plekken uit elkaar en het metaal op de brug was zeer verroest. Tijdens carnaval kon de parade er zelfs niet meer overheen, waardoor een deel van Curaçao carnaval niet meer kon vieren zoals het gebruikelijk was.
 
Vanaf midden 2005 tot mei 2006 was de brug buiten gebruik voor de hoognodige en grondige reparaties (kosten: 4,5 miljoen euro, betaald door de Europese Unie). De brug is voor maar liefst 95% vervangen. Alleen de pontons werden herbruikt. Als alternatief vervoer werden twee veerboten ingezet en een bus die via de Julianabrug reed. Deze dienst was helemaal gratis. Voor de restauratie werd 478 m³ Afrikaans hardhout gebruikt. De brug is 9 mei 2006 onder grote belangstelling weer naar haar plaats teruggevaren



          

          Blijf achter het ""strepi hel ""


          


          
          


          



          

            Floating Market

The floating market is a nice attraction as well as a place to purchase fruits and vegetables while strolling along a nice small harbour in Punda.
It is not very large - perrhaps 300 yards/meters long. It is a short visit.
When you do continue towards the large round structure. this is also a market. in late mornings you will see fish vendors offering fressh fish from that morning's catch, a lot of bric a brac is also on sale. You can also sample some local cuisine at the snacks.
 


            



The market is immediately next to the shopping area, the cafes and the vendor's kiosks of Punda. That takes longer to visit.

            


            












                                   PANAMAKANAAL



                            



                                                                        

                      Vlak bij Panama City liggen de Miraflores Locks, slechts 20 minuten met een taxi vanuit het centrum. Er is een groot Visitor Center met uitkijkplatform en restaurant met terras. Het is een fantastisch gezicht om de gigantische zeetankers en cruiseschepen door de sluizen te zien gaan. Ook de Gatun Locks bij Colon, aan de Atlantische monding van het kanaal (Caribische Zee), kun je bezoeken (zie excursies beneden).

Panama Kanaal sluizen
 
Het kanaal heeft 3 grote sluizen: de Miraflores Locks, de Pedro Miguel Locks en de Gatun Locks. De sluizen brengen de schepen tot 26 meter boven zeeniveau, de hoogte van het Gatun meer in het midden van het kanaal. In de sluizen worden de schepen in positie gehouden door 4 tot 8 elektrische locomotiefjes op de kade.





          Panama Kanaal wetenswaardigheden

 •In het najaar van 2010 is het 1.000.000ste schip sinds de opening in 1914 door het Panama Kanaal gevaren!
•Jaarlijks maken gemiddeld 14.000 vaartuigen de doorvaart door het 81km lange kanaal.
 •De tol per schip bedraagt gemiddeld 100.000 US dollar, maar schepen besparen vaak het tienvoudige vanwege de kortere route.
•In 1926 zwom Richard Halliburton door het Kanaal en betaalde 36 cent tol (berekend naar zijn waterverplaatsing).
 •Zogenaamde 'Panamax' schepen zijn precies gebouwd op doorvaart door het kanaal.
•Een investering van 5.2 miljard US dollar moet voorzien in nieuwe, bredere sluizen en verdieping en verbreding van het kanaal zodat grotere schepen ('Post Panamax') de doorvaart kunnen maken.
 •De nieuwe sluizen, die naast de bestaande sluizen worden gebouwd, worden elk even groot als 4 voetbalvelden achterelkaar.



          
          Het Panamakanaal is een ruim 81 km lang kanaal in het Centraal-Amerikaanse Panama. Het loopt door de landengte van Panama en verbindt de Caraïbische Zee met de Grote Oceaan. Het kanaal is een belangrijke ader in het intercontinentale transport omdat men niet meer om Zuid-Amerika heen hoeft te varen. Een schip varend van New York naar San Francisco legt via het kanaal een afstand af van 9500 kilometer, dat is minder dan de helft van de 22.500 kilometer via Kaap Hoorn.[1]
 
De Stille Oceaan ligt ten westen van de Atlantische Oceaan, maar de ligging van het kanaal is eerder omgekeerd: de Atlantische kant van het kanaal is ten noordwesten van de Pacifische kant. Dit houdt verband met de grillige vorm van de landengte.
 
Meestal stelt men dat de grens tussen het Noord- en Zuid-Amerikaanse continent door het kanaal loopt. Die grens kan echter ook over de politieke grens, tussen Panama en Colombia


            


            


            


            



          


          
    
          


          

          Gatun Lake (Sp. Lago Gatún) is a large artificial lake situated in the Republic of Panama; it forms a major part of the Panama Canal, carrying ships for 33 km (21 mi) of their transit across the Isthmus of Panama.
 
The lake was created between 1907 and 1913 by the building of the Gatun Dam across the Chagres River. At the time it was created, Gatun Lake was the largest man-made lake in the world, and the dam was the largest dam on earth.

The lake is situated in the valley of the Chagres River. It was formed, and the river widened and deepened, by the construction of the Gatun Dam about 10 km (6.2 mi) from the river's mouth in the Caribbean Sea in 1907–1913. The geography of the area was ideal for the creation of a large lake here; the hills bordering the valley of the Chagres open up widely around the area of the lake, but come together to form a gap just over 2 km (1.2 mi) wide at the location of the dam. The damming of the river flooded the originally wooded valley; almost a century later, the stumps of old mahogany trees can still be seen rising from the water, and submerged snags form a hazard for any small vessels that wander off the marked channels.
 
Gatun Lake has an area of 425 km2 (164 sq mi) at its normal level of 26 m (85 ft) above sea level; it stores 5.2 cubic kilometres (183,000,000,000 ft³) of water, which is about as much as the Chagres River brings down in an average year.
 
With the creation of the lake many hilltops became islands. The biggest and best known of them is Barro Colorado Island, home of the world famous Smithsonian Tropical Research Institute (STRI).
 
The lake has given its name to the Gatun structure, which may be an eroded impact crater.




          

          Zelfportret genomen in een spiegelruit op de Zuiderdam.





         COSTA RICA


                                        

          Voor de komst van de Europeanen lag het gebied waar nu Costa Rica ligt in de overgangszone tussen de cultureel-historische regio Meso-Amerika en die van de Andes. Voor het grootste deel stond het gebied onder invloed van de Chibcha-cultuur.
 
Costa Rica werd in de 16e eeuw door de Spanjaarden onderworpen. In 1821 werd het een deel van het onafhankelijke Mexicaanse Rijk, waarvan het zich 2 jaar later met andere Centraal-Amerikaanse landen afscheidde om de Verenigde Staten van Centraal-Amerika te vormen. In 1840 viel deze federatie uit elkaar. In 1899 vonden de eerste werkelijk democratische verkiezingen plaats. Sindsdien is het land twee keer door politiek geweld geplaagd, wat naar de maatstaven van de regio weinig is. Van 1917 tot 1919 regeerde de dictator Federico Tinoco Granados en in 1948 was er een kleine burgeroorlog na een omstreden verkiezingsuitslag. Die oorlog werd gewonnen door de linkse José Figueres Ferrer, die na afloop het leger afschafte en een nieuwe grondwet opstelde. Sindsdien is Costa Rica gevrijwaard gebleven van het geweld dat veel van zijn buurlanden heeft geteisterd. Het is een van de welvarendste landen van Latijns-Amerika geworden en staat daarom ook wel bekend als "het Zwitserland van Centraal-Amerika".

Costa Rica ligt op de landengte van Centraal-Amerika. Ten westen van Costa Rica ligt de Grote Oceaan en ten oosten ligt de Caribische Zee. Ook Cocoseiland behoort tot Costa Rica. Het terrein is overwegend vlak, maar in het midden loopt een bergketen, die deel uitmaakt van de Centraal-Amerikaanse cordilleras.
 
Het hoogste punt is de Cerro Chirripó (3810 meter) in de Cordillera de Talamanca. In het land bevinden zich uitgestrekte nationale parken en reservaten (25% van het land is beschermd). Veel daarvan bestaan uit tropisch regenwoud. Daarnaast komen ook andere typen natuur voor in Costa Rica. De provincie Guanacaste was oorspronkelijk begroeid met droogbossen en graslanden, terwijl mangrovebossen op verschillende plaatsen langs de kust te vinden zijn.
 


          


          


          


          


          


          


          

      

      


          Op de terugreis naar Miami

          


          


          

          Hoofdrolspelers van het theater van de Zuiderdam


          

          Tweede van rechts : Musi Musi van Bali was altijd aanspreekbaar en in voor een grapje.


          


                     La Decadenza dell'Impero  

       Obesitas (verwante en min of meer synonieme termen zijn overgewicht, zwaarlijvigheid, vetzucht, corpulentie, dikheid, en adipositas) is een conditie van het lichaam waarbij de natuurlijke energiereserve van een mens of zoogdier, die in vet wordt opgeslagen, gebruikelijke niveaus ver overschrijdt tot aan het punt waarbij de gezondheid in het geding komt. Zwaarlijvigheid is bij wilde dieren vrij zeldzaam, maar niet ongewoon bij mensen en bij huisdieren, die vaak overvoed zijn en te weinig bewegen.
 
In 2008 had meer dan de helft van de volwassen bevolking in de Europese Unie overgewicht of obesitas. Gemiddeld was 15,5% van de bevolking obees (BMI van meer dan 30 kg/m2). Voor de meeste Europese landen, waaronder Nederland, was dit meer dan een verdubbeling ten opzichte van de cijfers van 1988.[1]




          

          

          


                                              Fregatvogel

De fregatvogels (Fregatidae) zijn grote zeevogels uit de orde van de Suliformes. Ze zijn ruim een meter lang en hebben een spanwijdte van meer dan twee meter. Ondanks deze grote vleugels is de fregatvogel vrij licht en daardoor goed in staat tot zweven en vliegen. Uren achtereen kan hij boven de golven zweven, speurend naar prooi. Aan het wateroppervlak vangt de fregatvogel vooral vissen en weekdieren. Soms ontfutselt hij sterns of jagers hun prooi. Dit zogenaamde kleptoparasitisme is een eigenschap die bij de meeste soorten fregatvogels sterk ontwikkeld is. Fregatvogels nestelen in grote kolonies aan de kust of op naburige eilanden. De familie telt 5 soorten.[



            


            

             Tegen mijn verwachting in waren er op deze cruise weinig pelikanen te zien; dit exemplaar dat maar niet dichterbij wilde komen, hield zich op
             bij Fort Lauderdale


            



              

            
             Met een bus voor ons alleen terug van Fort Lauderdale naar het vliegveld. Een door een andere gast meegenomen koffer veroorzaakte zoveel
             vertraging dat wij onze transfer naar het vliegveld misten en een aparte bus voor ons kwam opdagen, nadat wij het verzoek van de reisleiding
             om een taxi te nemen hadden afgeslagen.
             Onze koffer werd op het vliegveld van Miami nabezorgd ; de organisatie had kennelijk meer met dit bijltje gehakt.






            

             Wij schijnen altijd uren te moeten doorbrengen op een vliegveld.




« Laatste verandering: 09 Oktober , 2013, 18:32:50 door axelsnuif » Gelogd
Pagina's: [1]
  Print  
 
Ga naar:  

Powered by SMF 1.1.13 | SMF © 2006-2011, Simple Machines LLC